Cute Polka Dotted Red Bow Tie Ribbon .

czwartek, 29 listopada 2012

wena, wielki powrot.

Witajcie!
Dawno mnie tu nie było, ponieważ przydarzył mi się nieoczekiwany art-block, którego właśnie teraz leczę (≧∇≦). Czas najwyższy zabrać się za świąteczne gifty dla przyjaciół! Niestety kiedy nie ma się pieniędzy, jedynym rozsądnym wyjściem pozostaje wykorzystanie tego, co się ma. W moim przypadku jest to właśnie nabazgrolenie czegoś, co miałoby umowne ręce i nogi, hehe (≧∇≦). Za oknami szarość już od rana, powoli mija nam ta ciepła jesień i ustępuje miejsca mroźnej Pani Zimie, która ponoć w grudniu ma dać nieźle czadu z przymrozkami. Lada chwila skończy się ten pechowy listopad i zacznie grudzień, pełen kolorowych reklam w telewizji i kolorowych lampek wokół drzew. Czas, w którym nawet tysięczny raz puszczane w radio 'LAST CHRISTMAS' nie będzie nas wkurzało. Czas świątecznej zawieruchy, w czasie której wszyscy kupują prezenty na ostatnią chwilę, korzystając z niebotycznych przecen (swoją drogą powinni zrobić czarne piątki haha (≧∇≦)). Pierwszy raz w życiu nadal pozostaję bez prezentów dla najbliższych. Pomysłów jest masa, ale gorzej z ich realizacją. Zostałam bez grosza przy dupie pod koniec roku (leki, Y U R so expensive!? (;¬o¬) ) więc muszę ratować się inaczej. Mam więc pełne ręce roboty w te szare, ponure dni. Myślę, że jakoś podołam, muszę się tylko z tego art-blocka wyleczyć do końca i kuć żelazo póki gorące, haha. Tak więc jak już wspominałam, brak weny leczę rysowaniem OC z ficków (。≖ิ‿≖ิ). Wczoraj starałam się coś stworzyć w tradicie, ale zauważyłam, że tak bardzo przyzwyczaiłam się do digitala, że tradit idzie mi gorzej. Nie mam jakoś pomysłu nigdy na rysunek na kartce, pomijając już kąt patrzenia na rysunek w trakcie tworzenia. Digital jest wygodniejszy, ponieważ obszar rysowania mam dokładnie przed sobą, a nie pod kątem. Często w traditionalu gorzej uchwycić mi proporcje, nie mówiąc już o tym, że niecierpliwię się przy lineart'cie. Wychodzi na to, że "urodziłam się, aby tworzyć w digitalu"  (╯°□°)╯︵ ┻┻  i basta!  Spodobał mi się ogólny zamysł rysunku, i stwierdziłam, że wykorzystam to do digitala. Wiedziałam już, że praca będzie moim utrapieniem z uwagi na dużą ilość postaci zawartych na jednym rysunku.

 
Robienie digitala zajęło mi mniej czasu niż przypuszczałam (≧∇≦). Może dlatego, że wena powoli mi wraca i już nie mogłam się doczekać, jak pokoloruje tych wszystkich wariatów. Zawsze najbardziej nudzę się przy lineart'cie, no, ale trzeba przez to przejść, albo zacząć znowu rysować bez konturów. Rysunek w digitalu zwykle dzielę na dwie fazy - pierwsza to faza płaskich kolorów. Wypełniam każdy obszar, ale nie cieniuję go. Dopiero gdy wszyscy będa pokolorowani, przechodzę do cieniowania. Na końcu dodaję białe sparkle - to moja ulubiona cześć rysunku. Mam już coś z tymi białymi punktami/kreskami, bo nawet za czasów, kiedy malowałam porcelanę - zawsze na końcu ozdabiałam malowane wzory kilkoma białymi liniami. ヽ(*・ω・)ノ



Justin Bieber jako Chris Sanders // Exra Miller jako Luke Thompson


Oto gotowa praca. Całość zajęła mi ok. trzy godziny wraz z lineartem. Nie jestem w stanie powiedzieć dokładnie ile rysowałam, gdyż najczęściej podczas tworzenie robię kilka rzeczy na raz (np. piszę ficka, haha ) ale jestem z siebie dumna, że skończyłam ją tego samego dnia. Rok temu nie udało mi się dokończyć świątecznego arta, więc chociaż w te święta mam co wrzucić na deva, który notabene, zarósł już pajęczynami ze wszystkich stron. (≧∇≦)'


Z nowości to tyle, że jakiś czas temu mój kochany telefon dostał nowe ubranko z okazji świąt! Pozostałe są już trochę wynoszone (rozciągnęły się), poza tym dla mnie nigdy za wiele, hehe. Jestem ofiarą gadżetów, nie mogłabym mieć standardowego, smutnego telefonu w torebce. Swoją drogą zafundowałam swojej komórce okropną rysę na wyświetlaczu, którą widać tylko po zgaszeniu. Strasznie mnie to irytuje i chyba zwrócę się po pomoc do ekspertów i spróbuję wypolerować co nieco (¬_¬). Folie ochronne raczej odpadają (wkurzają mnie). Dobrze, że rysa nie jest głęboka i nie widać jej w czasie używania telefonu. Yhhh Meev ty zawsze musisz coś zepsuć. 。・°°・(>_<)・°°・。


 Na koniec mini galeryjka z moich ostatnich wojen z tabletem. Oj działo się, aczkolwiek to wszystko takie mało dopracowane...  ANYWAY! Zbliżają się  ŚWIĘĘĘĘĘTAAAAAH. Czas zacząć myśleć nad x-masowymi cupcakes ! ! ! Jak wyjdą, to pochwalę się tym i owym. Stay tuned i do następnego (。≖ิ‿≖ิ)!

Chris i Sarah
Chris Sanders i jego wierny fan, Larry Evans
Chris i Sarah






wtorek, 30 października 2012

Halloween!


             Ostatnio  mam mały zastój w rysowaniu, ale obiecuję, że wreszcie wezmę się w garść. Prawda jest taka, że nic ostatnio nie sprzyjało powstawaniu nowych rysunków, ale powoli rośnie we mnie potrzeba wyładowania się na wirtualnej kartce papieru, bo tak, bo tylko mamie zaprojektowałam lampiony z dyni na odwrocie koperty z ZUSu (≧∇≦). Halloween za moment! żałuję, że w Polsce nie obchodzimy tego dnia jak na zachodzie, albo nie jesteśmy choć w 1/4 tak przebojowi jak Japończycy, dla których każde święto jest pretekstem do dobrej zabawy i przebieranek, lub dekorowania tokijskich ulic. Znajoma, będąca aktualnie w Tokio, przysłała już sporo zdjęć z japońskiego Halloween, w którym dziesiątki ludzi, poprzebieranych za przeróżne postaci, przemierza ulice miasta i świetnie się bawi w pobliskich barach. Podobna sytuacja jest na święta Bożego Narodzenia, które służą Japończykom tylko do obdarowywania swoich bliskich uroczymi prezentami, nie przywiązują oni wagi do rzeczywistej intencji tych dni. U nas Halloween zaczęło się przyjmować stosunkowo niedawno, choć starsze pokolenie nigdy tego nie zrozumie      (」。≧□≦)」. Młodzi ludzie też się przebierają, robią lampiony z dyń i spotykają się z przyjaciółmi aby wspólnie celebrować "święto". Czasami żałuję, że w polskiej kulturze "wygodniejsze" jest opłakiwanie zmarłych, no ale cóż - co kraj to obyczaj. Ja swoje Halloween już miałam, i choć nikt się nie przebierał, obowiązkowy lampion z dyni stał dumnie w ciepsonowo-krapsonowym pokoju i machał ognistym jęzorem do nas przez calusieńką noc (●⌒∇⌒●). Prócz "strasznych historii" noc urozmaicały nam przeróżne opowieści rodem ze Stargardu, miasta, w którym giną ludzie, a nie ginie chamstwo ogólne ヽ(≧Д≦)ノ. Później miałam zaszczyt obejrzeć ekranizacje Mangi "Riki-Oh" - The Story of Ricky. Film jest z 1991roku, więc ma tyle lat co ja. Muszę przyznać, że wypłakałam się za wszystkie czasy - oczywiście ze śmiechu. Film zalicza się do gatunku niskobudżetowych gore, i w większości przypadków nie ma sensu, podobnie z resztą jak manga, bo duszenie przez jelito grube i podnoszenie kilkutonowego krzyża gołymi rękoma to nie wymysł reżysera, a autora komiksu. Tak więc - jeśli chcecie się pośmiać z dziurawych twarzy, miętówek w oku, stojących cycków i rozpierdzielania nagrobków z wujkiem - KONIECZNIE OBEJRZYJCIE RICK-OH! W internecie dostępne są polskie napisy do filmu.

Następnie "wreszcie" obejrzałam "Dom w głębi lasu", który ciekawił mnie już plakatem. Nie jestem jakimś pasjonatem horrorów, zwłaszcza gdy główne role gra grupka bezmózgich studentów, którzy, jak można się domyślić, giną jeden po drugim na różne, śmieszne sposoby. Mimo wszystko obejrzałam tego już stosunkowo dużo, i mało co mnie straszy tak, że w nocy nakrywam się tarczo-kołdrą przed spaniem. Ten film jest dowodem na to, że nie wystarczy wcisnać wszystkiego na raz do jednego filmu (combo?), aby zrobić coś dobrego i strasznego (;¬o¬) . Pierwsza połowa szybko zleciała, wydawało się, że "akcja" (jeśli można w ogóle się jej doszukać) daczeła się już po pięciu minutach. Jak na złośc ostatnie pół godziny ciągnęło się w nieskończoność, a zabijający rogiem jednorożec rozbił mnie już totalnie. Mamy tam też marne podróbki (a może nawiązanie do kultu?) Hellraisera i Pennywise. Kretyńskie sajens fikszyn, z którego ktoś chciał zrobić horror o nastolatkach, w KOLEJNYM domu na zadupiu. No cóż - dla tego jednorożca polecam obejrzeć i się pośmiać. Aha, postać ćpuna była jedynym dostawcą "wrażeń" i sympatii do całości. Check out. (。≖ิ‿≖ิ)


Nad ranem, gdy mój zwykle wytrzymały organizm powoli przysypiał (pewnie sprawka choroby - wciąż nie jestem GOD DAMN IT zdrowa), zaliczyliśmy "Kobietę w czerni", na którą szykowałam się już od dłuższego czasu. Jako, że był to re-make, a oryginał widziałam kilka lat temu, podeszłam do tego mega sceptycznie. Wiadomo, że wszystko będzie wyglądać teraz lepiej od starego filmu, ale mimo wszystko ta wersja dała radę. Faktycznie trudno patrzeć na Daniela i nie widzieć w nim "chłopca, który przeżył", bo dla mnie nadal ma twarz 18latka, a w filmie był ojcem 4 letniego dzieciaka ( ̄▽ ̄) wybacz Dan. Myślę, że wszyscy odwalili kawał dobrej roboty, widoczki były cudowne, całość miała klimat i spoko soundtrack. Po filmie chciałam sprawdzić kto napisał muzykę (takie moje małe zboczenie) ale za szybko wyłączyli mi napisy. Okazało się, że to i tak mało znane nazwisko, Rachel Portman, która robiła OST np. do "Czekolady". Jeśli chodzi o sam film - było kilka momentów "zbyt nagle", ale zdjęcia przewyższały fabułę dziesięciokrotnie. Jako, że sama historia nie cechuje się niczym oryginalnym, człowiek zwracał uwagę na część wizualną. Duże wyodrębnienie postaci pierwszego planu (scena w bryczce) nie były błędem graficznym, tylko ripem z 3D, który oglądany w zwykłej wersji sprawia wrażenie sztuczności. Jako, że jestem fanką angielskich strojów,  akcentu i wszystkiego co z dawną Anglią związane - film cieszył oczko niemiłosiernie i straszył z klasą. Czy jednak obejrzę go raz jeszcze dla tej cudownej bladości Radcliffe'a i jego wystraszonych, czarodziejskich oczek? w sumie nie, bo analizując wszystko po kolei film wypada w sumie średnio, ale może ja po prostu wolę bardziej zawiłe i oryginalne historie, a nie powielanie schematu i robienie re-make'u. 

 
Ostrzę ząbki na nowego SH i bardzo się boję, że niewiele będzie miał z grą wspólnego i wpadnie w czarną dziurę podobnie jak Resident. Ostatnim "filmem" był kilkuminutowy, francuski BAGMAN, który był po prostu combem wszystkich najśmieszniejszych niskobudżetowych sztuczek typu gore. To się pośmialiśmy!. Moje Halloween spędziłam w przemiłym towarzystwie. Z okazji spotkania zrobiłam też kolorowe cupcakes, które zrobiły furorę z uwagi na niebieski kolor ciasta i śmietankowo-galaretkowy kremik z posypką. Nic tak nie raduje jak uśmiechnięte i nakarmione paszcze przyjaciół. (○⌒∇⌒○)



Na koniec kilka instagramowych, jesiennych pierdółek, jako, że wczoraj zdarzył mi się dość krótki spacer. Listopad tuż tuż, ale można się nacieszyć kolorowymi liśćmi jeszcze przez jakiś czas. Z utęsknieniem czekam na wiosnę, tymczasem będę musiała uzbroić się w cierpliwość, bo coś mi mówi, że zima długo nie odpuści.  (¬_¬)




Wszystkim Wam życzę wesołego Halloween z przyjaciółmi. Ja w ten dzień zaszyję się przed TV z kubkiem gorącego kakao i włączę jakiś dreszczowiec, który w rezultacie zapewne bardziej mnie rozbawi niż przestraszy. (  ̄ー ̄)

Get your crayon!

sobota, 20 października 2012

olowkowe potworki


              Ostatnio pod wpływem złego humoru (hell yea!) zaczęłam rysować trochę inaczej niż zwykle. Zmodyfikowałam narzędzie do tego stopnia, że rysunek w pełnej krasie przypomina szkic ołówkiem, co bardzo fajnie współgra z niechlujnym coloringiem.  Ostatnio mam ochotę na same dziwne rysunki, ale najczęściej nie potrafię nawet w połowie narysować tego, co mam w głowie (¬_¬). Swoją drogą nie wiem skąd u mnie takie pomysły, ale lubię znęcać się nad swoimi postaciami w taki czy inny sposób, haha (≧∇≦) . Do Fox'a niewątpliwie pasują takie lekko masochistyczne zabawy, także rysuję po nocy jak ten zboczeniec!





            W końcu obiecałam sobie, że poćwiczę trochę w mandze przy real postaciach, bo chibi może i sympatyczne, ale trochę cofa poczucie proporcji przy rysowaniu normalnych ludzi . Popiersia wychodzą mi jeszcze dobrze, ale całe postaci ostatnio potrzebują więcej wysiłku z mojej strony. Waaaah ヽ(≧Д≦)ノ zaniedbałam się! czas coś z tym zrobić. Znając życie, rysując na tablecie przestanie mi wychodzić pacianie w tradicie - i na odwrót. Nie wiem od czego to zależne, ale strasznie mnie wkurza. 。・゚ ゚・(p>□<q)・゚ ゚・。

            Dlatego poszłam na kompromis, można przecież rysować ołówkiem w komputerze. Póki co, wena tabletowa nie opuszcza, więc czas poćwiczyć trochę i nie kwiczeć, że nie umie się to i tamto.TABLECIE (。♋ฺ‸♋ฺ。) KOCHAM CIĘ!  Muszę trochę zmienić tematykę, bo meczę tego Foxa niesłychanie, a jest multum innych postaci, które lubię, a które nie doczekały się nigdy swoich artów. Nicolasie, czekaj na mnie! (。≖ิ‿≖ิ) 



Get your crayon! 











czwartek, 18 października 2012

Bangowy Contest, znowu.

Aloha!

Miałam mały zastój z rysowaniem, ale KTOŚ skutecznie mi go przerwał nowym contestem z nagrodami (= ̄▽ ̄=)V. Oczywiście mowa o Bangach, bo o kim innym, haha (≧∇≦)'. Większość VIPów z Facebooka już wie, że ludki z YG Ent. stworzyli nowy konkurs, dużo wygodniejszy niż dwa poprzednie (przypomnienie: cover piosenki BLUE/BAD BOY, oraz dance cover piosenki FANTASTIC BABY). Zwycięscy poprzednich edycji spotkali się z Big Bangami w samym Seulu, po sieci krążą również zdjęcia. Podczas poprzedniego konkursu bardzo dużo osób oszukiwało. Głos można było oddać teoretycznie raz, ale w praktyce - przy zmienny IP można było oddawać do bólu. (;¬_¬) Wystarczyło zerwać połączenie mobilnego internetu w laptopie i połączyć na nowo. Tym sposobem dziesiątki autorów promowało swoje filmy, łudząc się, że 18 tysięcy głosów "LIKE" pod kompletnym niewypałem będzie wiarygodne, i, że taki film wygra ( ̄▽ ̄). W tej edycji organizatorzy zatroszczyli się o wszystko, choć ma to też swoje minusy. Głosować mogą tylko osoby posiadające Facebook - tak więc już nie wszyscy będą mogli zagłosować na przykład na mój projekt. Po głosowaniu udostępnia się link "zagłosowałem na..." na swojej tablicy FB - dopiero udostępnienie jest równoznaczne z oddaniem głosu. Dzięki temu każdy ma równe szanse, wystarczy mieć tylko grupę przyjaciół/dużo znajomych na Facebooku. Gorzej, jak zwykłe zdjęcie z internetu wrzucone na cover przewyższa głosami czyjąś pracę, którą ktoś zrobił sam... ( ...(;¬o¬) are you fuckin' kiddin me? ) Ogólnie te contesty mają do siebie to, że nic nie przebiega w pełni sprawiedliwie. Jurorami są oczywiście internauci, oraz sam zespół. Z doświadczenia wiem, że sami BB mają wgląd do końcowej puli prac konkursowych - tak więc nie oglądają wszystkich coverów. Na czym polega konkurs? Na zaprojektowaniu back coveru na Samsung GALAXY Note II, czyli urzadzonka promującego teraźniejszą trasę koncertową zespołu (ogólnie cała seria Samsungowa "GALAXY" jest oficjalnym sponsorem trasy). Liczy się oczywiście kreatywność! choć niektórzy źle chyba zrozumieli zadanie...  Tak czy owak,  konkurs będzie trwał od 17 października do 16 listopada. Ogłoszenie wyników jest natomiast 23 listopada. 

ヾ(@^▽^@)ノ Przewidywane trzy miejsca dla najlepszych designów  GALAXY Note II:

Pierwsze miejsce:
Zestaw "ALIVE" live concert, w którego skład wchodzi:
dwa bilety lotnicze, bilety koncertowe oraz zakwaterowanie w hotelu! jednym słowem możecie wygrać spełnienie marzeń dla dwojga ;). Wyraźnie napisane jest, że "the winer can also accompany a friend to their trip!". To bardzo miłe rozwiązanie, zwłaszcza, że większość z nas czułaby się lepiej w towarzystwie kogoś znajomego - w końcu leci na drugi koniec "świata", haha. (≧∇≦)

Drugie miejsce:
Samsung GALAXY Note II, wraz z Twoim projektem, który wygrał to miejsce. Cover też otrzymają chłopcy z zespołu. (dlatego tez będę musiała pomyśleć o narysowaniu całego teamu - pewnie takiemu Dae byłoby przykro, gdyby dostał główkę lidera na telefonie (≧∇≦) )

Trzecie miejsce:
Samsung GALAXY Note 10.1 - czyli po prostu tablet :)


Jak widzicie, o nagrody warto walczyć, a na pewno udział w konkursie wymaga mniej zaangażowania uczestników niż w poprzednich contestach. Właśnie dlatego, że nie wymaga to wiele wysiłku - postanowiłam sama wziąć udział. W życiu niczego nie wygrałam, ale kto nie walczy, ten nie wygrywa. Liczy się dobra zabawa! Na szczęście ilość nadsyłanych coverów na jedną osobę jest NIEOGRANICZONA (。≖ิ‿≖ิ) . Oznacza to, że mogę przez okrągły miesiąc bombardować ich swoimi propozycjami ヽ(゚ー゚*ヽ). Oczywiście bez wsparcia znajomych wątpię, abym otrzymała więcej niż 4 voty. (;¬_¬) Aaaah, krzywdzące i tak boli! ale cóż. Mam jakąś taką małą nadzieję, że chociaż główny adresat i muza moich rysunków uśmiechnie się jak je zobaczy. To będzie najlepsza nagroda dla mnie!  Jako, że miałam chwilowego artblock'a - dziś dodałam dwa covery ze starymi grafikami, i jeden z nowym, narysowanym specjalnie z myślą o coverze na telefon.

Postawiłam na rysunki, choć to grafika cieszy się największą popularnością. Tylko co to za wysiłek grafika, który ściąga czyjąś tapetę z internetu i wrzuca ją jako back cover na konkurs?! (」。≧□≦)」Zapewne na dniach sama zaprojektuję coś, co nie będzie rysunkiem, ale na razie muszę pomyśleć o narysowaniu całego teamu - mam już nawet pomysł. Poza tym, rodzina męczy mnie o reprodukcję "MY BALL!" z Daesungiem na pierwszym planie i resztą zespołu na drugim (  ̄ー ̄). Zapowiada się calusieńki miesiąc z rysowaniem Bangów, także czekajcie na rezultaty!


 Czytelnicy KREDKI, którzy mają Facebooka mogą zagłosować na wszystkie dotychczasowe covery, które zamieściłam w notce. Oto linki:


Poza tym, mały spam nowościami spod mojego pen'a (≧∇≦). Mini komiks "z pamiętnika VIP'a" - czyli fana Big Bang. Nawiązuje do teledysku mojej ukochanej piosenki "Monster", w której Taeyang przypominał mi byka, a fryzura Dragona była ewidentnie pieczarką.


Oraz szybkie buzie z "CRAYON" wyskakujące znienacka w rogu ekranu 
(też lubicie naciskać "pause" w tym momencie? (≧∇≦)).
 

To chyba na tyle w tym temacie. 
"Widzimy się" przy najbliższym wpisie, a ja wracam do rysowania. 
Coś czuję, że przez najbliższe dni znowu nie będę mieć życia...



Get your crayon!